Witaj na stronie Związku Zawodowego Aktorów Polskich.

Dbamy na co dzień o interesy pracy i obronę aktorów, niezależnie od organizacji i pracodawców. Chcesz czegoś więcej się o nas dowiedzieć? Wybierz jeden z poniższych działów:

Opublikowane w
Zjazd EuroFIA w Rotterdamie, 5-8.11.2018

Członek Zarządu Głównego ZZAP, Konrad Michalak, bierze udział w organizowanym przez FIA (Federation of International Actors) zjeździe federacji, który odbywa się w Rotterdamie od 5 do 8 listopada.

5 listopada uczestniczył w spotkaniu grupy krajów Europy Środkowej i Wschodniej (CEE), która funkcjonuje w ramach EuroFIA od 2016 roku. Grupa ta została utworzona ze względu na wspólną postsocjalistyczną przeszłość krajów będących jej członkami. Skupione w niej związki zawodowe borykają się z podobnymi problemami organizacyjnymi, jak również z brakiem dialogu społecznego i rokowań zbiorowych. Obecnie głównym wyzwaniem tych organizacji jest zwiększanie liczby członków i przekonanie pracodawców do podejmowania wspólnych działań w celu polepszenia warunków pracy i sytuacji bytowej pracowników.
W spotkaniu uczestniczyli delegaci związków zawodowych zrzeszających aktorów i tancerzy z Chorwacji, Słowenii, Łotwy, Estonii i Węgier oraz przedstawicielka ZASP. Zebranie rozpoczęło się od przedstawienia aktualnej sytuacji w reprezentowanych organizacjach (najnowszych osiągnięć i sukcesów, zmian strukturalnych, realizowanych programów) oraz omówienia obecnej sytuacji politycznej i zmian legislacyjnych na poziomie krajowym i unijnym.
 Składając raport ZZAP, Konrad Michalak opowiadał przede wszystkim o postępujących pracach nad statusem artysty i przygotowanej w celu jego realizacji ankiecie, o nowelizacji ustawy o związkach zawodowych, przynależności ZZAP do Forum Związków Zawodowych (szkolenia PR, opiniowanie projektów ustaw), warsztatach dla studentów szkół teatralnych, jak również o planowanych działaniach integracyjnych i promocyjnych związku.
 Następnie Dearbhal Murphy, zastępca sekretarza generalnego FIA, przedstawiła przygotowany specjalnie dla CEE projekt, który uzyskał finansowanie Unii Europejskiej. Jego głównym założeniem jest poszerzenie zdolności działania związków zawodowych poprzez wizyty studyjne w dużych europejskich związkach z kilkudziesięcioletnią historią działalności. Poprzez obserwację pracy i organizacji związków Europy Zachodniej, nasze – młodsze – organizacje będą mogły poprawić swoją strukturę i strategię fukcjonowania. Grupa CEE określiła wspólne problemy, których zwalczenie stało się celem wspomnianego projektu. Przede wszystkim należy zbudować rozpoznawalność związku, poprawić system rekrutacji i dostosować strategię organizacyjną do zmian na rynku pracy. Ponadto, trzeba rozwinąć dialog społeczny z rzeczywistym zaangażowaniem pracodawców w obliczu braku organizacji pracodawców. Kolejny problem dotyczy przestrzegania prawa własności intelektualnej – jak zmienić tę sytuację. Projekt zakłada także przyjrzenie się kwestiom związanym z równouprawnieniem, zwalczaniem molestowania seksualnego, dostępem do ubezpieczeń społecznych, opieki zdrowotnej oraz szkoleń poszerzających umiejętności członków związku.

Program finansowany jest w 90% ze środków unijnych, pozostałe 10% pokryje FIA. Zaangażowane organizacje pochodzą z Węgier, Chorwacji, Słowenii, Rumunii, Czech, Bułgarii, Łotwy, Estonii i Polski (ZZAP i ZASP). Ich przedstawiciele na przestrzeni dwóch lat odbędą dwudniowe wizyty studyjne w związkach brytyjskich, niemieckich, holenderskich, szwedzkich i duńskich. Zwieńczeniem projektu będzie seminarium podsumowujące wyciągnięte wnioski i określające indywidualne kierunki działania organizacji skupionych w CEE. FIA zaangażuje również dwóch zewnętrznych ekspertów w dziedzinie rozwoju związków zawodowych, którzy przeprowadzą specjalnie przygotowane szkolenie i zaproponują konkretne rozwiązania. Podsumowanie projektu zostanie dokonane także w formie pisemnej w postaci podręcznika dla młodych organizacji związkowych.
Pierwsze spotkanie planowane jest na styczeń 2019 roku i będzie skupione na omówieniu wyników analizy SWOT związków zawodowych biorących udział w projekcie.

6 listopada Konrad Michalak uczestniczył w panelach dyskusyjnych dotyczących przyszłości tańca – przede wszystkim kwestii związanych z mobilnością tancerzy (Dance Passport) i przekwalifikowaniem po zakończeniu kariery w młodym wieku.
 Projekt nowego Paszportu Tancerza został przygotowany w ramach współfinansowanego przez UE programu i jest skierowany do tancerzy i choreografów (członków krajowych związków zawodowych) z państw Wspólnoty, którzy prowadzą działalność artystyczną poza granicami swojego kraju (obszar UE oraz Islandia, Norwegia i Szwajcaria). Projekt współtworzą następujące kraje: Austria, Belgia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Islandia, Irlandia, Łotwa, Holandia, Norwegia, Portugalia, Rumunia, Hiszpania, Szwecja, Szwajcaria i Wielka Brytania.
 Tancerze i choreografowie z uwagi na specyfikę swojej pracy często odbywają zawodowe podróże zagraniczne, co wiąże się z wieloma przeszkodami np. z dostępem do treningów, informacji na temat ubezpieczenia społecznego i medycznego, porad prawnych odnośnie podpisywanych kontraktów, informacji na temat prób, udziału w castingach i zniżkach na bilety na przedstawienia teatralne.

Paszport Tancerza wydawany jest przez FIA poprzez macierzysty związek i jest ważny przez rok. Tancerz może legitymować się tym paszportem przed zagranicznym związkiem, który zobowiązuje się do otoczenia go opieką i reprezentowania jego interesów na terenie kraju, w którym działa. Związek zapewni tancerzowi dostęp do informacji o przesłuchaniach, przestrzeniach prób, opiece medycznej (pomoc w przypadku urazów), zniżkach, a także otoczy opieką prawną. Po upływie roku, w przypadku przedłużenia pobytu zagranicznego, tancerz ma możliwość przystąpienia do tamtejszego związku. Więcej informacji na stronie: http://dancepassport.eu

Druga część wtorkowego spotkania dotyczyła możliwości zawodowego przekwalifikowania tancerzy po zakończeniu kariery. Tancerze są bowiem grupą zawodową, która ze względu na wymagania wysokiego poziomu sprawności fizycznej, kończy zawodową karierę we wczesnym wieku (statystycznie przeważnie ok. 35 roku życia). W niektórych, nielicznych przypadkach tancerze mają możliwość kontynuowania pracy do 45 roku życia. Po osiągnięciu tego wieku znajdują się w trudnej sytuacji – zdecydowana większość zajmuje się bowiem wyłącznie tańcem od wczesnego dzieciństwa, przez co nie posiada innych kwalifikacji zawodowych. Ponadto, tancerz kończąc karierę często musi borykać się z dolegliwościami zdrowotnymi, będącymi wynikiem pracy (urazy, choroby zawodowe).
Podczas spotkania podsumowano projekt FIA „Dance Futures”, realizowany przez związki tancerzy w Belgii, Holandii i Hiszpanii. W Belgii udało się wprowadzić program doradztwa zawodowego INTER.MEZZO oraz schemat zmiany kwalifikacji dla tancerzy baletu. Węgrzy z kolei doprowadzili do uruchomienia ministerialnego programu pomocy dla tancerzy kończących karierę. Jest on rozwiązaniem, który ma zrekompensować tej grupie zawodowej straty spowodowane odebraniem możliwości przejścia na wcześniejszą emeryturę. W Hiszpanii natomiast projekt jest kontynuacją rozpoczętego kilka lat temu przez tamtejszy związek we współpracy z Ministerstwem Edukacji programu mającego na celu uwzględnienie tancerzy w Narodowym Katalogu Kwalifikacji Zawodowych. Zapewni to tancerzom dostęp do szkolnictwa zawodowego i uzyskanie formalnego potwierdzenia ich profesjonalnych umiejętności uzyskanych przez praktykę i dotychczasowe doświadczenie zawodowe. Obecnie w Hiszpanii trwają prace nad pozyskaniem funduszy w celu wsparcia rozwoju schematów przejścia tancerzy do wykonywania innego zawodu.
Przedstawiciele związków biorących udział w projekcie wyrazili swoją wiarę w to, że działania podjęte w ich krajach zainspirują inne zagraniczne związki do podejmowania podobnych inicjatyw. Tancerze bowiem dysponują wyjątkowymi umiejętnościami, które mogą być z powodzeniem wykorzystane w innych profesjach. Istotna jest jednak pomoc tym osobom, zapobieganie załamaniu psychicznemu i wskazywanie innych dróg zawodowych – poprzez doradztwo, coaching, programy szkoleniowe, pomoc w pozyskiwaniu funduszy na podjęcie edukacji, itp.
Więcej informacji: http://www.iotpd.org

W następnych dniach – 7 i 8 listopada odbędą się kolejne panele dyskusyjne, których tematem będą m.in. negocjacje w związku z wkraczaniem na rynek europejskich dużych platform VOD (np. Netflix) i kwestie repartycji z produkcji przez nie realizowanych, nowe unijne regulacje dotyczące prawa autorskiego, prawa ochrony konkurencji, jak również rokowania zbiorowe i kwestie związane z dyskryminacją w pracy aktorów. Szczegółowa relacja wkrótce.

Powrót

Opublikowane w
Podręcznik przetrwania dla zawodowych artystów

„W codziennej pracy, karierze oraz wobec niełatwego zadania, jakim jest umiejscowienie swoich organizacji w szerszym kontekście społecznym, artyści o raz osoby zawodowo zajmujące się kulturą stoją przed wyzwaniami natury technicznej i praktycznej, ale też politycznej czy etycznej. Kwestie praktyczne są dość oczywiste. Trudności obejmują: problemy administracyjne, ograniczenia budżetowe, zdrowie i bezpieczeństwo w miejscu pracy, prawa własności intelektualnej, zarządzanie kulturą, równowagę między pracą a życiem prywatnym oraz zarządzanie karierą. Przeszkody polityczne i etyczne, które mogą napotkać przedstawiciele profesji związanych z kulturą, są podobnie trudne do pokonania. Obejmują zachowanie wolności wyrazu artystycznego, a także wypracowanie odpowiedzialności środowiskowej, różnorodności i integracji. Owszem, zarówno w internecie, jak i poza siecią, można znaleźć wiele źródeł informacji, rady i wsparcie dla artystów oraz osób pracujących w obszarze kultury. Można dowiedzieć się z nich, jak rozwijać karierę nie zaniedbując roli jednostki, rodzica czy obywatela oraz jak wyrażać swoje (artystyczne) wartości w pracy twórczej, ale i w sp osobie zarządzania organizacją czy działalności społecznej. Trudniej jednak znaleźć drogę wśród tego ogromu informacji.
Z tego powodu IETM połączyła siły ze związkiem aktorów FIA (International Federation of Actors) oraz organizacją UNI MEI – związkiem osób zatrudnionych w sektorze mediów, rozrywki i sztuki. Organizacje te bronią prawa do godziwych warunków pracy dla pracowników sztuki i kultury na całym świecie. Wspólnie z nimi wysłuchaliśmy najczęściej zadawanych pytań. Autorka niniejszego podręcznika, Matina Magkou, zebrała wyczerpujące odpowiedzi, których celem jest wskazanie najwłaściwszych źródeł informacji. Materiał ten został napisany w praktyczny i przystępny sposób w oparciu o szeroką wiedzę teoretyczną, ale i praktyczne doświadczenie w opisywanej dziedzinie. Nasz podręcznik mówi Twoim językiem!”

/Przedmowa autorstwa organizacji IETM,
związku aktorów FIA i organizacji UNI MEI/

ZAPRASZAMY DO LEKTURY!

POBIERZ PODRĘCZNIK PRZETRWANIA DLA ZAWODOWYCH ARTYSTÓW

Powrót

Opublikowane w
List otwarty ZZAP inspirowany wywiadem „Prof. Kuzińska: Mordujemy klasę średnią, odpuszczamy bogaczom. Polskie podatki to szczyt głupoty”

Szanowni Państwo!

Odnosząc się do przykładu zawartego w wywiadzie pt. „Prof. Kuzińska: Mordujemy klasę średnią, odpuszczamy bogaczom. Polskie podatki to szczyt głupoty” zamieszczonym w Gazeta.pl Next online w dniu 25.10.2018 pragniemy poinformować, iż powołanie się Pani Prof. Hanny Kuzińskiej na przykład aktora zarabiającego na samozatrudnieniu 100 tysięcy złotych miesięcznie jest niefortunne, gdyż stwierdzenie to utrwala w opinii publicznej stereotyp aktora – celebryty, który zarabia dziesiątki (jak nie setki) tysięcy złotych miesięcznie przy niewielkim nakładzie pracy. Zaprezentowano obraz aktora żyjącego w nieustannej popularności i uznaniu przez fanów, dla którego gra aktorska to czysta pasja realizowana bez żadnego wysiłku fizycznego ani psychicznego. Tymczasem przy ocenie i próbach nakreślenia sytuacji aktorów w Polsce należy uwzględnić zdecydowanie największą grupę aktorów, którzy otrzymują średnią pensję na poziomie 2300 zł brutto. Mowa tu o aktorach – absolwentach uczelni wyższych, których dalszy rozwój artystyczny nie jest w żaden sposób wspierany przez Państwo i tym samym nie mają oni narzędzi do tworzenia sztuki ambitnej. Pamiętajmy o samozatrudnionych, którzy pracując na kontraktach i umowach cywilnoprawnych nie mają zagwarantowanego systemu ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych. Chodzi w końcu o aktorów, którzy grają na scenach i planach, gdzie nie są przestrzegane zasady BHP.

W związku z powyższym, tytułowa teza o „mordowaniu klasy średniej” odnosi się, paradoksalnie, do aktorów właśnie. Zaś merytoryczne uzasadnienie tezy w dalszej części artykułu wzbudziło nasze żywe zainteresowanie, ponieważ zaproponowane rozwiązania poprawiłyby także nasze warunki życia. Aby przekonać Państwa do naszego stanowiska dodam, że aktorzy, razem z pielęgniarkami, stoją w jednym szeregu w Forum Związków Zawodowych, gdzie wraz z Panią Przewodniczącą FZZ Dorotą Gardias, walczą o swój lepszy byt i nawzajem wspierają swoje działania.

Prosimy, aby w przyszłości, w sytuacjach gdy próbujecie Państwo nakreślić obrazowo społeczną niesprawiedliwość, posługiwali się terminem „celebryta”, którym może być przecież każdy. Jesteśmy przekonani, że dzięki temu będzie nam, zwykłym „artystom-rzemieślnikom”, łatwiej bronić naszych praw i obalać mit „aktorskiej sielanki”.

Przeczytaj cały wywiad z Prof. Kuzińską

Pobierz list otwarty ZZAP

Powrót

Opublikowane w
Szermierka historyczna – treningi do Jomsborg Hird

Paweł Lipnicki, członek ZG ZZAP zaprasza na treningi dla kandydatów do Drużyny Jomsborg Hird z szermierki pokazowej – historycznej, które odbywają się w soboty na terenie Warowni Jomsborg w Warszawie.

Ta umiejętność jest wymagana przy światowych produkcjach filmowych i innych, w których często nie ma choreografii walk, ale jest walka niemalże realna, na ciężką broń, której nie mieliśmy możliwości trenować w szkołach teatralnych (miecze, topory, tarcze, włócznie itp.).

Zapraszamy więc Panie i Panów do przyłączenia się do treningów i zdobycie potrzebnych umiejętności. A jeżeli Drużyna Jomsborg Hird zaakceptuje Was jako swoich wojowników i wojowniczki, istnieje możliwość okazania swoich umiejętności na Festiwalach Historycznych (kontakty, przedstawienia plenerowe, produkcje filmowe typu serial „The Vikings”, eventy, lans itp. – płatne).

Przy dużym zainteresowaniu stworzymy odrębną grupę w pasujących terminach i godzinach.

Trening dla kandydatów do Drużyny Jomsborg Hird
Termin: 13.10, godz. 10.00,
każda kolejna sobota, godz. 12.00
Warownia Jomsborg
Wybrzeże Gdyńskie 6/8 (500 m za Centrum Olimpijskim w stronę mostu Grota)
Warszawa

Powrót

Opublikowane w
Policzmy się! Wypełnij ankietę i miej wpływ na naszą przyszłość

Szanowni Państwo,

W związku z projektem, którego celem jest  oszacowanie liczby artystów w Polsce, realizowanym przez Zespół Badaczy Uniwersytetu SWPS na zlecenie Narodowego Instytutu im. Fryderyka Chopina, zwracamy się z serdeczną prośbą o wypełnienie Ankiety, do której link znajduje się poniżej:

Ankieta – Szacowanie Liczebności Artystów i Twórców w Polsce

Projekt jest realizowany, w związku z alarmującą sytuacją Artystów i Twórców w Polsce.

 „Byt artysty cechuje niepewność – metaforyczna i dosłowna. Brak powszechnego zrozumienia dla specyfiki pracy artystycznej, z jednej strony, niepewne i nieregularne dochody, wypalenie zawodowe i brak ubezpieczeń społecznych z drugiej.

Po wielomiesięcznych, otwartych, powszechnych konsultacjach środowiskowych, które odbyły się w 2016 i 2017 roku, w ramach Ogólnopolskiej Konferencji Kultury, wiele potrzeb i oczekiwań Artystów i Twórców zostało zidentyfikowanych. Na tej podstawie powstały propozycje zmian systemowych, które stworzą system uprawnień, dla tej grupy zawodowej. Proces legislacyjny wymaga określenia przewidywalnych kosztów zaproponowanych rozwiązań. Nie jest to możliwe bez oszacowania liczby potencjalnych adresatów. Pierwsze w historii powojennej Polski prace szacunkowe realizowane są przez Zespół Badaczy z Uniwersytetu SWPS na zlecenie Narodowego Instytutu im. Fryderyka Chopina. Ich wyniki zaważą na wieloletniej sytuacji prawnej i ekonomicznej artystów i twórców w Polsce.

Dlatego Artyści, Twórcy prosimy wypełnijcie tę Ankietę i umożliwcie stworzenie systemu uprawnień, którego architektami i realizatorami, a później beneficjentami będziecie sami. To poważna sprawa. Chodzi w niej nie tylko o rzetelność przeprowadzonych badań, ale o Waszą przyszłość.”

Zespół Badaczy Uniwersytetu SWPS

List intencyjny, z Narodowego Instytutu im. Fryderyka Chopina, podpisany przez dyrektora dr Artura Szklenera.

WYPEŁNIJ ANKIETĘ!

Powrót

Opublikowane w
Stanowisko ZZAP w odpowiedzi na artykuł pt. „Janusz Kijowski torpeduje wybór swojego następcy” zamieszczony w Gazecie Wyborczej

Odnosząc się do informacji zawartej w artykule pt. „Janusz Kijowski torpeduje wybór swojego następcy” zamieszczonym w Gazecie Wyborczej – Olsztyn online w dniu 24.08.2018 informujemy, że w dniu 12 marca br. Związek Zawodowy Aktorów Polskich w odpowiedzi na pismo Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego Gustawa Marka Brzezina z dn. 26 lutego br. opowiedział się za przeprowadzeniem konkursu na stanowisko dyrektora Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie w trybie art. 16 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o prowadzeniu i organizowaniu działalności kulturalnej (Dz.U.2017.862 t.j.).

W dniu 13 czerwca br. w odpowiedzi na pismo Pana Marszałka Gustawa Marka Brzezina z dnia 30 maja br. Zarząd Główny Związku Zawodowego Aktorów Polskich desygnował przedstawiciela Związku do komisji konkursowej w osobie Przewodniczącego Komisji Zakładowej Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Zgodnie z art. 16 pkt. 4 ppkt. 3 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o prowadzeniu i organizowaniu działalności kulturalnej (Dz.U.2017.862 t.j.) dwóch przedstawicieli zakładowych organizacji związkowych reprezentatywnych w rozumieniu art. 24125a Kodeksu pracy, działających w danej instytucji, musi być powołanych do komisji konkursowej.

Informujemy, że Komisja Zakładowa ZZAP działa przy Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie nieprzerwanie od dnia 15 maja 2010 roku.

POBIERZ STANOWISKO ZZAP

Powrót

Opublikowane w
50% kosztów uzyskania przychodów za próby sceniczne

W dniu 24 lipca Ministerstwo Finansów oficjalnie uznało możliwość stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przy wynagrodzeniu dla aktorów za próby sceniczne.

Jak zostało podkreślone w korespondencji od Ministra Finansów nawiązującej do Stanowiska ZZAP z dnia 1 marca 2018 r. ostateczna interpretacja przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 85 i 86 ust. 2) należała do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, które równie przychylnie udzieliło odpowiedzi na Stanowisko ZZAP.

W opinii MKiDN wyrażonej w piśmie z dnia 9 lipca br. został podkreślony fakt, że działalność aktorów związana z próbami scenicznymi może zostać zakwalifikowana jako artystyczne wykonanie w rozumieniu art. 85 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W związku z tym Ministerstwo Finansów uznało, że w przypadku wynagrodzenia aktorów za próby sceniczne można stosować 50% kosztów uzyskania przychodów.

Jednakże należy zaznaczyć, że powyższe stanowisko nie stanowi interpretacji przepisów prawa podatkowego w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.). W przypadku napotkania trudności w tym przypadku zachęcamy do bezpośredniego kontaktu z ZZAP.

Powrót

Opublikowane w
ZZAP Poleca: Rudy, reż. Karina Węgiełek

Zapraszamy do wsparcia produkcji filmu pt. „Rudy” reżyserii Kariny Węgiełek. Kierowniczką produkcji jest Karolina Krok, autorem zdjęć Jacek Petrycki, a w rolach głównych: Izabela Baran, Bartosz Bednarski i Mirosław Zbrojewicz. „Rudy” to 30-minutowy dramat psychologiczny osadzony w czasach współczesnych, którego akcja toczy się w podwarszawskim miasteczku – Markach.

Film opowiada historię dwójki młodych, nieznajomych sobie ludzi, których łączy poczucie winy za śmierć zmarłego w wypadku samochodowym Marcina. Ich relacja bardzo szybko przekształca się w intensywną, niezrozumiałą dla nich samych huśtawkę emocjonalną, która wydaje się móc przynieść im wytchnienie. Tak naprawdę jednak wciąga ich jeszcze mocniej w zagadkowe pokłady ludzkiej, kajającej się psychiki. Do czego doprowadzi ich ta znajomość? Czy Judyta poradzi sobie po śmierci najważniejszej osoby w jej życiu? Czy to zmieni jej relacje z ojcem-alkoholikiem? Czy na poczuciu winy można zbudować coś więcej? Coś nowego? Relację?

Apelujemy o wsparcie filmu na stronie: https://odpalprojekt.pl/p/rudyshortfilm

Zachęcamy do śledzenie kulisów produkcji na FB: /filmRUDY/

Powrót

Opublikowane w
Podsumowanie sezonu 2017/2018

Szczęśliwie sezon 2017/2018 dobiegł końca. Był to dla nas zdecydowanie dobry sezon. Świadczy o tym m.in. współpraca z Forum Związków Zawodowych, 62 nowych członków ZZAP, dwie nowe komisje zakładowe, 1000 polubień fanpage’a FB, współpraca z pięćdziesięcioma teatrami przy wejściówkach za okazaniem legitymacji ZZAP, szczęśliwy przebieg dwóch konkursów dyrektorskich. Poniżej prezentujemy podsumowanie sezonu 2017/2018.

Wrzesień

We wrześniu w Warszawie ZZAP był gospodarzem międzynarodowej konferencji EuroFIA. W ramach czterodniowego programu zostały wspólnie omówione działania europejskich organizacji członkowskich, które przybliżyli delegaci z różnych krajów.

Dowiedz się więcej o EuroFIA w Warszawie

Październik

W październiku i listopadzie udało nam się spełnić marzenie licznych naszych członków ZZAP. Nawiązaliśmy współpracę z pięćdziesięcioma teatrami, gdzie za okazaniem legitymacji ZZAP można nabyć tańsze wejściówki i bilety na spektakle.

Sprawdź, gdzie możesz zdobyć wejściówkę

Listopad i grudzień 

W listopadzie i grudniu odbyła się druga tura Ogólnopolskiej Konferencji Kultury, której panele dyskusyjne miały miejsce w Poznaniu, Szczecinie, Bydgoszczy, Olsztynie, Katowicach i Rzeszowie. M.in. konferencja w Olsztynie zainicjowała powstanie grupy roboczej złożonej z poszczególnych organizacji twórców i artystów która opracowała podstawowe postulaty dotyczące treści przyszłej ustawy zapewniające preferencyjne stawki ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych twórców w ramach tzw. statusu artysty.

Obejrzyj całą konferencję

Styczeń

24 stycznia Związek Zawodowy Aktorów Polskich został przyjęty do Forum Związków Zawodowych – największej apolitycznej centrali związkowej, dzięki czemu stał się jedynym związkiem zrzeszających aktorów w Polsce, którego przedstawiciele zasiądą w Radzie Dialogu Społecznego. Przewodniczącą Forum jest Dorota Gardias.

Dowiedz się więcej o FZZ

Luty

14 lutego wzięliśmy udział w międzynarodowych warsztatach zorganizowanych przez ETUC, które miały miejsce w Amsterdamie. Konferencja była trzecim (po spotkaniach w Paryżu i Warszawie) etapem projektu skupiającego się na nowych strategiach związków zawodowych dla nowych form zatrudnienia.

Zapoznaj się z podsumowaniem warsztatów

Marzec

Administracja skarbowa w niektórych teatrach odmówiła obejmowania wynagrodzenia za pracę w trakcie prób teatralnych podwyższoną stawką w wysokości 50% kosztów uzyskania przychodów. Wobec tej sytuacji Związek Zawodowy Aktorów Polskich przygotował odpowiednie stanowisko, które może pomóc w negocjacjach z pracodawcą.

Pobierz stanowisko ZZAP w sprawie 50% kosztów uzyskania przychodów 

Kwiecień

W kwietniu udało nam się sfinalizować prace nad naszą stroną internetową o jeszcze bardziej przyjaznym interfejsie dla użytkowników oraz wzbogaconą o dział z wejściówkami oraz o bazę wiedzy.

Maj

Maj rozpoczął się i zakończył dobrymi wiadomościami związanymi z konkursami dyrektorskimi. 1 maja ucieszyła nas informacja, że członek Zarządu Głównego ZZAP Wojciech Brawer został dyrektorem Teatru Arlekin w Łodzi. Z kolei, 28 maja Zarząd Województwa Warmińsko-Mazurskiego podjął decyzję o ogłoszeniu konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie, na którą wpłynęła m.in. opinia Związku Zawodowego Aktorów Polskich przychylająca się do przeprowadzenia konkursu.

Dowiedz się więcej o Wojciechu Brawerze

 

Czerwiec

18 i 19 czerwca w Teatrze Polskim w Warszawie miał miejsce finał Ogólnopolskiej Konferencji Kultury. Twórcy i przedstawiciele instytucji kultury wzięli udział w panelach dyskusyjnych podsumowujących dotychczasowe działania związane pracami nad ustawami dotyczącymi statusu artysty, organizacji instytucji kulturalnych, edukacji i działalności niezinstytucjonalizowanej.

Obejrzyj panel podsumowujący działania dotyczące statusu artysty

 

Powrót

Opublikowane w
ZZAP czuwa: konkursy dyrektorskie – czerwiec

ZZAP nieustannie śledzi aktualne konkursy dyrektorskie. Poniżej przedstawiamy obecną sytuację związaną z obejmowaniem stanowisk dyrektorskich w polskich teatrach w czerwcu.

Teatr Jaracza w Olsztynie

Zarząd województwa na posiedzeniu w dniu 28 maja 2018 roku podjął decyzję o ogłoszeniu konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie w trybie art. 16 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Decyzja ta jest wyrazem troski Zarządu województwa o dobro teatru jako instytucji kultury oraz całego społeczeństwa. Obecny dyrektor Janusz Kijowski nie ma zamiaru ponownie startować w konkursie.

Źródło: http:/gazetaolsztynska.pl

Teatr im. Adama Mickiewicza w Częstochowie

Magdalena Piekorz w dniu 22 czerwca została nowym dyrektorem artystycznym na okres najbliższych trzech sezonów artystycznych.  Z końcem sierpnia br. po 12 latach ze stanowiskiem dyrektora artystycznego pożegna się Piotr Machalica.

Źródło: http://czestochowa.wyborcza.pl

Teatr Rozrywki w Chorzowie

Dariusz Miłkowski, dyrektor Teatru Rozrywki w Chorzowie odchodzi na emeryturę. W nowym sezonie artystycznym 2018/2019 chorzowskim Teatrem Rozrywki kierować będą Jacek Bończyk (aktor i reżyser) oraz Aleksandra Gajewska (aktorka teatralna i działaczka samorządowa, od 2010 do 2013 wicemarszałek województwa śląskiego).

Źródło: http://www.dziennikzachodni.pl

 

Powrót

Opublikowane w
Ogólnopolska Konferencja Kultury. Ruch niezinstytucjonalizowany

(źródło: materiały OKK)

18 i 19 czerwca w Teatrze Polskim w Warszawie odbyło się sympozjum wieńczące projekt Ogólnopolskiej Konferencji Kultury – wielomiesięcznej debaty polskich środowisk artystycznych ukierunkowanej na diagnozę potrzeb oraz próbę wypracowania rozwiązań odpowiadających na najbardziej palące problemy dotyczące kultury w Polsce.

Wtorek, 19 czerwca

Współpraca NGO z instytucjami kultury jest trudna i problematyczna. Nie ma zainteresowania w instytucjach kultury ruchem offowym, którego brak wynika z niewiedzy oraz strachu o widza czy zaakceptuje off. W konsekwencji można zauważyć nierówne praktyki w traktowaniu programowych działań instytucji kultury i pozaprogramowego ruchu off. Ostatecznie dzieło offowe umiera po trzech pokazach, nie ma sal do prób, a jedynym ratunkiem okazuje się być granie za darmo.

Jak stymulować rozwój współpracy?

Proszenie i polecanie jest nieskuteczne. Trzeba podjąć skuteczną pracę, która wzbudzi zaufanie.

Artysta na festiwalach nie ma przestrzeni i czasu na 100-procentowe przygotowanie się do  wykonania swojego dzieła. Praca tancerza jest wakacyjną pracą sezonową – we wrześniu i październiku ma pokazy, a później znika. Brakuje instytucji dedykowanej przygotowaniom do pokazów. Jedynie dzięki grantom udaje się stworzyć spektakle niezależne.

Wszystkie instytucje kultury mają w obowiązku wspieranie NGO. Nie ma natomiast wytworzonych dobrych zasad współpracy z samorządem. Projekt ma wsparcie tylko jednostronne – nie ma mechanizmów wsparcia zarówno od Samorządu jak i Prezydenta Miasta. Na terenie wielkopolski powstały sieci Centrów Kultury i Sztuki przypisywanych samorządom, które jednak często dublują funkcję domów kultury. Trzeba w działania i raporty z działań instytucji wpisywać współpracę z NGO.

Ze strony miasta również można dostrzec brak porozumienia ze samorządami. Wszystkie działania powinny być monitorowane na poziomie samorządu. Potrzebujemy przestrzeni za preferencyjne stawki oraz wsparcia instytucji w zakresie merytorycznym, księgowości i technicznym.

OFF to nie tylko NGO, ale też soliści, komercyjne podmioty. W obecnym prawie finansów publicznych trzeba uzasadniać każdą współpracę z NGO, którą organy państwowe chcą obrócić przeciw instytucji kultury. Można spotkać się z zarzutem kontroli dlaczego wydarzenia NGO, a nie wydarzenia o wyższych przychodach?

Tancerze są zorganizowani w nieformalnych strukturach. Brak stałości i przewidywalności warunków pracy. Instytucje kultury muszą dysponować wolą, przestrzenią i formalnymi możliwościami (VAT). Instytucja ma swoją markę, instytucja nie ryzykuje z offowymi artystami. Festiwale mają budżety, ale dużo z nich idzie na samą organizację. Obecnie off boryka się z problemem mniejszej siły przebicia, brakiem marki oraz brakiem gotowego produktu. Z dotacji celowych nie można utrzymać pracowników etatowych.

Konkretne pomysły co zrobić i jak?

  • Model domu produkcyjnego na poziomie ustawowym
  • Budowanie wiedzy, oddolne rankingi
  • Turnee artystyczne po instytucjach kultury, które na starcie byłyby otwarte na współpracę.
  • Rozbudowanie serii narzędzi. Powołanie zespołu ekspertów ds. off, NGO i artystów niezinstytucjonalizowanych.
  • Włączenie zespołu niezależnych do innych zespołów eksperckich.
  • Stworzenie nowych Instytucji Kultury dedykowanych tańcowi.
  • Pilotaż przygotowywania ofert dla NGO. Współprowadzenie konkursu na oferty NGO. Realizm w obcinaniu budżetu.
  • Budujmy praktykę dobrych relacji na gruncie samorządowym.
  • Jedyną możliwością zmian to zmiany w obszarze Instytucji Kultury.
  • Ustawa o OPP i Wolontariacie uniemożliwia zorganizowanie działań wspólnie z Instytucjami Kulturalnymi. Za współpracę odpowiedzialne są samorządy. Należy włączyć zasady do przestrzeni miejskiej, stworzyć miejsca wspólne oraz programy rezydencyjne dla artystów.

 

Powrót

Opublikowane w
Ogólnopolska Konferencja Kultury. Instytucja kultury w dialogu z organizatorem

(źródło: materiały OKK)

18 i 19 czerwca w Teatrze Polskim w Warszawie odbyło się sympozjum wieńczące projekt Ogólnopolskiej Konferencji Kultury – wielomiesięcznej debaty polskich środowisk artystycznych ukierunkowanej na diagnozę potrzeb oraz próbę wypracowania rozwiązań odpowiadających na najbardziej palące problemy dotyczące kultury w Polsce.

Poniedziałek, 18 czerwca

Trzecia część paneli dyskusyjnych była poświęcona tematowi instytucji kultury w dialogu z organizatorem. W dyskusji wzięli udział dyrektorzy i przedstawiciele instytucji kultury. W ramach Komisji ds. instytucji powstał roboczy dokument, który porusza kwestie będące póki co poza nowelizacją ustawy o prowadzeniu i organizowaniu działalności kulturalnej.

Autonomia instytucji kultury

Podstawowym fundamentem dla funkcjonowania polskiej kultury i życia artystycznego są Instytucje Kultury.
Instytucja Kultury powinna być autonomiczna we wszystkich obszarach:

  • zapisy powinny gwarantować, że organizator wprowadza zmiany / propozycje w porozumieniu z przedstawicielami instytucji kultury.
  • Na poziomie samorządowym Instytucje Kultury mają osobowość prawną i powinny być inaczej rozliczane niż budżetówka
  • w oparciu o Kodeks Pracy podejmującym decyzje jest dziś wójt samorządowy a nie pracownik
  • organizator musi zapewnić stałe środki finansowe na realizowanie programu, aby uniknąć grantozy
  • autonomia ma zapewnić spójność i zrozumienie specyfiki funkcjonowania Instytucji Kultury

Nie można także zapomnieć o instytucjach kultury w małych miastach, które również potrzebują honorowania prawa do autonomiczności. Należy stworzyć katalog obowiązków i uprawnień dla instytucji kultury. Dyskusyjne jest co należy dodać do ustawy aby jej nie nadregulować, gdzie jest miejsce na rozwinięcie statutu nadawanego przez organizatora, który będzie uzgodniony z instytucją.

Powoływanie dyrektora instytucji kultury

Rada ds. Artystycznych powinna poruszyć w przygotowanym dokumencie kwestię procedury powoływania dyrektora instytucji kultury. Okres pomiędzy ogłoszeniem wyników konkursu na dyrektora a dniem objęcia przez niego stanowiska powinien wynosić minimum pół roku.

Dyrektor artystyczny powinien być powołany  przez organizatora tylko i wyłącznie na wniosek dyrektora administracyjnego (naczelnego).

Czy postulat „pół rocznego okresu przejściowego” powinien sprowadzić się do działań zarówno w dużych jak i małych Instytucjach Kultury? Dyrektorzy chcą aby nowe zarządzanie było szansą na budowanie ścieżki kariery, mobilności, która ułatwi byłym dyrektorom zatrudnienie w innych instytucjach kultury. Dyrektor artystyczny powinien mieć bardziej rozbudowany aparat zdolności managerskich, który wzmocniłby jego pozycję i znaczenie. Minimalny półroczny okres przejściowy jest w porządku zarówno dla małych jak i dużych Instytucji Kultury.

Finansowanie instytucji kultury

W obecnej ustawie jest zapis, że powinnością organizatora jest zapewnienie Instytucji Kultury środków finansowych, jednakże ów zapis nie działa. Zapis ten jest za ogólny. Jeśli w konstytucji nie będzie uregulowań, nie będzie środków na dofinansowanie instytucji kultury.

Należy wprowadzić regulacje, które będą działały:

  • wieloletnie plany finansowe prowadzone w perspektywie czasowej
  • prawdziwy kontrakt nawiązany pomiędzy organizatorem a dyrektorem (obecne umowy są zbyt ogólne)
  • trzeba precyzyjniej określić funkcję instytucji kultury biorąc pod uwagę koszty stałe.

Dodatkowym utrudnieniem są kary za darmową działalność edukacyjną.

Wewnętrzny ustrój instytucji kultury

Funkcje rady pracowniczej powinny być uregulowane w statucie. Należy uwzględnić specyfikę instytucji. Obecne rady pracownicze są martwymi ciałami. Dobrym rozwiązaniem byłoby spotkanie robocze pomiędzy szefem artystycznym a liderami orkiestry. Musimy nadać podmiotowość pracownikom.  W chwilach konfliktu rady pracownicze się sprawdzają, ale rady powiernicze już nie. Problemem rad programowych jest też kwestia wyłonienia reprezentacji pracowniczej. Jednakże jeżeli instytucje kultury byłyby współtworzone razem mieszkańcami wtedy rada nie byłaby potrzebna. W ośrodkach kultury należy pracować z ludźmi.

Musimy sformułować zapisy. Zmiana ustawy byłaby zbyt dalekim posunięciem – należy poprawić różnice języka. Jest szereg zagadnień, które muszą być zmienione. Zaciągajmy zobowiązania wobec samorządów. Przeregulowanie ustawy może okazać się gorsze niż punkt wyjścia.

Powrót


Wzorcowy Układ Zbiorowy

W większości krajów europejskich istnieją porozumienia zawarte pomiędzy aktorskimi związkami zawodowymi a odpowiednimi ośrodkami władzy, które umożliwiają zapewnienie podstawowych praw, nadają przywileje oraz regulują przepisy, które w stosunku do tak specyficznych warunków pracy, jakie posiada środowisko aktorskie, odnoszą się w sposób nieprecyzyjny i często chaotyczny. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom środowiska, po zdiagnozowaniu nurtujących, nas aktorów, zagadnień

czytaj dalej

Członkostwo FIA



FIA to Międzynarodowy Związek Aktorów, jest organizacją pozarządową reprezentującą aktorskie związki zawodowe, cechy i stowarzyszenia na całym świecie. Wypowiada się w sprawach zawodowych i interesach aktorów (w filmie, telewizji, radiu, teatrze i show na żywo), radiowców, tancerzy, piosenkarzy, artystów rewii, cyrkowców i innych, z wyjątkiem muzyków i twórców sztuki wizualnej.

FIA jest całkowicie organizacją a-polityczną, oddaną polityce równych szans

 

czytaj więcej

W związku ze sztuką

Aktorzy, ci teatralni jak i filmowi, w kampanii promującej pod hasłem: "W związku ze sztuką" podkreślają znaczenie jedności środowiska aktorskiego przynależąc do ZZAP - wyrazili to uczestnicząc w kampanii zdjęciowej.

czytaj dalej

Polaktor

Projekt POLAKTOR, wymyślony przez ZZAP, formalnie rozpoczął się jesienią 2009r. Była to robocza nazwa badań, które miały mieć postać ogólnopolskiej kwerendy wśród koleżanek i kolegów aktorów i cel podstawowy: zbadać, jak to jest być aktorem dzisiaj, w nowych dla wielu osób warunkach, w których kultura jest towarem i musi (?) zarabiać a aktor powinien (?) się dobrze sprzedawać.

Do współpracy zaproszony został Instytut Socjologii UW, Zakład Socjologii Pracy i Organizacji

czytaj dalej